การพิพากษา

ไพ่กลับหัว

เสียงเรียกอันแจ่มชัดดังมาถึงคุณ แต่กลับไม่มีคำตอบ เสียงที่คุณรู้ทั้งรู้ว่าคืออะไร แล้วก็พูดให้ตัวเองเลิกล้มความตั้งใจ บทที่ควรปิดลงแต่ยังเปิดค้างอยู่เพราะคุณไม่ยอมลงคำตัดสิน อันตรายที่คมที่สุดคือผู้พิพากษาในใจที่ไร้เมตตา คอยรื้อความล้มเหลวเก่าๆ มาพิจารณาซ้ำไม่รู้จบ จนไม่เคยปล่อยให้การเริ่มต้นใหม่ได้เริ่มขึ้นเลย การวิจารณ์ตัวเองตรงนี้สวมหน้ากากเป็นความซื่อตรง ทั้งที่จริงมันแค่ทำให้ขยับไปไหนไม่ได้ ระวังการหันความเข้มงวดนั้นออกไปข้างนอกด้วย การยึดผู้อื่นไว้กับคนที่เขาเคยเป็น การตัดสินทั้งที่ยังมีทางเข้าใจกันได้ หยุดรื้อเรื่องเดิมมาตัดสินซ้ำ จงลงคำตัดสินแล้วปล่อยให้มันปลดปล่อยคุณ